Al jaren bemiddel ik met veel plezier makelaars en financieel adviseurs en weet ik inhoudelijk prima wat beide partijen doen.

Nu heeft de situatie zich voorgedaan dat ik zelf een makelaar nodig had voor de verkoop van mijn huis, een financieel adviseur nodig had voor een nieuwe hypotheek en met een verkoopmakelaar te maken kreeg in verband met mijn aankoop van een nieuw huis.

En dan krijg je als consument tóch weer een net wat ander beeld.

Over de eerste partij niets dan lof. De makelaar die mijn huis verkocht heeft, was kundig en communicatief vaardig. Oftewel: zij hield mij goed op de hoogte van het verkoopproces. En ondanks dat een groot gedeelte gedigitaliseerd is, mijn eigen ‘account’ waarop ik alles kon volgen, was er voldoende persoonlijke aandacht. Uiteindelijk is er ook een goede prijs gerealiseerd.

De tweede partij laat zich een beetje verdelen in adviseurs die niet willen, niet durven, er even aan snuffelen en dan terug geven of juist heel erg in mogelijkheden denken. Hierbij is dan ook weer een merkbaar verschil tussen de bancaire adviseur of de intermediaire adviseur, waarbij de laatste wat meer creativiteit in het belang van de klant laat zien. Laat ik helder zijn: mijn situatie is enigszins lastig als ondernemer met maar 2 keer jaarcijfers. Wel met eigen geld wegens de verkoop van mijn huis. Vóór die 2 jaar heb ik ook al succesvol een bedrijf neergezet maar dat telt niet meer mee. En om het startende bedrijf niet teveel te belasten, heb ik er ook nog weinig uitgehaald. De gemiddelde adviseur kreeg ik met dit verhaal niet aan tafel. Tot ik via via in contact kwam met een adviseur die vaker met dit bijltje had gehakt en die voortvarend contact heeft opgenomen met mijn accountant om de cijfers op te vragen en tot een aanbieding te komen. Het ziet er naar uit dat een financiering gaat lukken.

De derde partij is een wonderlijke, ook al is het in feite dezelfde groep als de eerste. In al mijn wijsheid had ik besloten zelf geen aankoopmakelaar in te schakelen. Hierdoor heb ik naast de pot gepist in één geval. Het volgende was het geval: ik, als commercieel persoon, vind onderhandelen wel leuk. En ik zal nooit de vraagprijs bieden. En ik begin bespottelijk laag. Maar in dit geval was de makelaar überhaupt niet van plan mijn  bod (35% onder de vraagprijs) aan de verkoper door te geven. Ik heb daarna een hoger bod uitgebracht met de mededeling dat ik dit zelf zag als uitnodiging tot onderhandelen maar ook dit bod weigerde hij door te geven. Ik had op z`n minst de bewegingsruimte willen weten maar achteraf zei de makelaar dat “het gat sowieso te groot was”, waarop ik antwoordde met de vraag of hij in mijn portemonnee kon kijken? Dit was niet het geval gaf hij toe. Ik had het graag willen hebben en had er meer voor willen bieden dan waarvoor het nu verkocht is. “Dat is dan mijn risico”, zei de makelaar. Ik dacht er het mijne van.

Nu heb ik ondertussen een huis gekocht en daarbij valt me op dat de verkopende makelaar meteen een ‘account’ voor me heeft aangemaakt, waar ik weer van alles en nog wat in kan terug vinden en waar ik van alles en nog wat in kan uploaden, zodat het voorlopig koopcontract opgemaakt kan worden. Maar ik heb geen enkel berichtje van de makelaar gehad in de trant van “gefeliciteerd met de aankoop van uw nieuwe huis! Wij wensen u…blablabla”.

Aan professionaliteit schort het vaak niet. Aan creativiteit en klantgericht denken soms wel. Geautomatiseerde processen zijn daar ook soms debet aan. Even zo goed blijf ik met het grootst mogelijke plezier makelaars en financieel adviseurs bemiddelen en hopelijk kan ik zo zijdelings mijn bijdrage leveren aan wat verbeterpuntjes.

Deel deze blog
Deel deze vacature